liefkesdag...

In het woon-zorgcentrum waar ik werk, wordt de versiering van de gemeenschappelijke ruimtes telkens aangepast aan de tijd van het jaar. Ook al is dat niet mijn taak, toch draag ik graag mijn steentje bij (en het zorgt ervoor dat ik me thuis niet hoef te vervelen, mooi meegnomen, niet?).

Februari komt eraan… Liefkesdag, zoals ze zeggen. Dus wemelt het hier ondertussen van de hartjes. En ja, ik zag mijn kans mooi om wat restjes stof op te werken, mezelf een aangename bezigheid te bezorgen, wat complimentjes te ontvangen :p … dus ik maakte enkele hartjes…

voor wat, hoort wat

Iets krijgen is iets geven, niet waar?
Een collega ruimde haar kleerkast op en liet mij de mijne dan maar wat opvullen :). Zomaar dingen krijgen, daar heb ik het wat moeilijk mee. Maar neen, ze bleef koppig volhouden dat ze er niets voor moest hebben.. 
Alleen.. bleek ze wel nog een gordijn te hebben dat eigenlijk wel een behoorlijk stuk korter mocht. Een deal werd gesloten!

En dat "behoorlijk stuk korter" werd gebruikt voor een ovaal (brood)mandje :) (want iets weggooien dat misschien wel nog zou kunnen dienen, dat vind ik ook maar zonde)

 
Ze liet al eens vallen dat ze zot was van oranje en grijs. (uiteraard was het gordijn grijs:) )
Ik dook tussen mijn stofjes en tot mijn groot jolijt vond ik nog wat oranje stof!

Nu nog hopen dat zij het even geslaagd vind als ikzelf :)

aangepast gezelschapsspel

Ooit had ik een spel "Voel de vorm".
Dat was met zo plastic zakken, waar je verschillende plastic vormen in deed. Je had ook kaartjes waar die vormen precies in pasten. Je moest dan de juiste vorm voelen, dan het kaartje dat voor je lag.

Samen met mijn stagiaire kwam ik op het idee om eenzelfde concept uit te werken voor onze oudjes.

De plastic zakken vervangen we door stoffen zakken (hoe kan dat ook anders e :) ) en de vormen, zijn alledaagse dingen die we op ons bureau konden vinden (of in de kasten). We zouden een voorwerp tonen, en zij moesten dan voelen of het in hun zak zat en er dan uithalen..

 
Het spel werd reeds uitgetest en goedgekeurd door onze oudjes! Ze vonden het fijn om zo "eens goed te voelen en te foefelen in hun zak" :)

verrassend experiment

Op zoek naar een "nieuwe", leuk kaars, wou ik eens iets uitproberen. In plaats van gebruik te maken van de kant-en-klare kaarsenvormen, gebruikte ik een oude muffinvorm en goot er wat warme was in.
De bedoeling was om verschillende laagjes te gaan stapel en zo een "stapelkaars" te bekomen.

Zo gezegd, zo gedaan. En dan het uitproberen van de lont.
Ik zette de kaars in elkaar en deed ze branden.



Dit zag er goed uit. Meteen de juiste dikte van wiek gekozen.




En dan... Begon de kaars naar buiten te krullen! Dit had ik helemaal niet verwacht!






 


Dus nog even verder wachten en regelmatig eens gaan piepen of het krullen verder ging. En ja hoor, ze bleef naar buiten krullen.. (en liep een klein beetje uit, maar ik denk dat dat komt omdat de laagjes niet helemaal recht op elkaar stonden)


 


 




 En ze brandde helemaal op zoals het hoort.
Een experiment dat anders uitdraaide, maar dan wel ten goede :)

 

laat die zomer maar komen!

Soms lukt het nog even, om zo achter die naaimachine te kruipen. Alleen niet meer zo lang als enige maanden geleden..

Dus ik maakte zo ergens tussendoor een blauw met rood A-lijn kleedje. Uit een stofje dat ik hier nog ergens vanonder het stof haalde :)

Een blauw stofje, en een rode paspel. En om het zakje wat meer te doen opvallen, kreeg ook dat een rode paspel. Het zakje moest eigenlijk wel schuin op het kleedje staan, maar bij het stikken is het recht komen te staan. Waarschijnlijk niet voldoende gespeld..
 










De zoom werkte ik af met biais-lint, maar op zo een manier dat het lint niet te zien is. Leek me gemakkelijker om geen rimpels te hebben in de zoom (wat ik vaak voorheb bij het omleggen van zomen in kleedjes en rokjes).


En nog een slaapzak..

 

kaarsenfabriek

Als ik er aan begin..
Het is een vreselijke verhuis om al mijn potten en pannen en andere benodigdheden naar beneden te brengen, dat ik altijd wel een aantal dagen na elkaar aan de kaarsen bezig ben!

Deze keer rode kaarsen volgens een andere techniek (ik zou wel niet weten hoe hij noemt).
Je giet een laagje van de warme was in een bord (of ander "groot" oppervlak). Niet té dik, maar ook niet filterdun. Je laat het afkoelen, en breekt het in kleine stukjes. Met die stukjes vul je de mallen op en giet er nadien warme was tussen.
Je kan kiezen voor dezelfde kleur was, maar dan is het effect niet zo groot (en zeker niet op foto)







 of je gaat voor een contrasterende kleur.

 










Ook deze kaarsen hoef je achteraf niet meer bij te vullen én ze koelen net iets sneller af, waardoor je er toch in kan slagen om verschillende keren de mal te gebruiken (binnen een aanvaardbare wachttijd) 

kaarsen

Verandering van spijs doet eten.. Misschien helpt het ook om even iets anders te doen om de zin in het naaien opnieuw te doen opwekken. Of gewoon omdat eens iets anders doen ook gewoon leuk kan zijn.

Een hele tijd geleden kreeg ik een hele hoop oude kaarsen (en ja, ook dat maakt mij supergelukkig, niet alleen restjes stof en leder) Na een lange zoektocht naar de juiste wieken, slaagde ik er eindelijk in om iets te vinden wat de kaarsen netjes deed opbranden..
Dus ik opende weer even mijn kaarsenfabriek..

Deze kaarsen werden gemaakt met de "frosting"-techniek. Je giet het warme kaarsvet in de mallen, en je blijft erin roeren zolang het kaarsvet behoorlijk lopend is.
Je krijgt een kleurschakering door de constante toevoeging van lucht, in plaats van een mooie egale kleur.
 
Het voordeel is dat je de kaarsen nadien niet meer hoeft om te vullen.
En ik vind het een mooi effect :)

oeps, bijna vergeten

Gisteren was mijn stikmachien mijn therapeut, vandaag mijn reddende engel..

Morgenavond oudejaarsavond..
Helemaal vergeten dat er van je verwacht wordt een cadeautje mee te brengen voor de gastvrouw, tot mijn mama belde.. 

Dus uit pure noodzaak, het probeersel van gisteren herhaald. Blauw-gele combinatie, want de gastvrouw is weg van die kleuren..

 





 








Iedereen heeft toch wel eens nood aan een zakdoekje, niet? 

En dan nog snel achter een klein bloempje, want ook roosjes vindt ze mooi.
Dus alles samen, heb je dit
 

Het is misschien niet veel, en misschien ook niet het beste cadeau dat ik ooit gegeven heb, maar ik zal toch niet met lege handen toekomen.
   

zomaar wat

Blijkbaar met het slechte been uit bed gestapt.. Echt een beu-gevoel vandaag!
Tijd om het stikmachien zijn therapeutische werking nog eens te laten doen..

 
 Een eerste maaksel was de wijnflestas. Minstens 2 jaar geleden knipte ik de stof er al van, maar het bleef zo maar wat liggen.
Veel zin om na te denken had ik nog niet, dus het lusje is er dan ook verkeerd ingezet, en had ook helemaal geen zin om alles nog eens los te doen :)

Misschien toch maar eens de versie van "Zo Geknipt" eens proberen..



Ondertussen al net iets meer zin om na te denken en eens een uitleg te lezen. Dus ik waagde me aan het recept nr 16 uit dit boek..
En hier ben ik net iets meer tevreden over !!  
  

En bij deze is er dus alweer een restje verdwenen uit de restjesdoos :)

hartjes

Een collega van me vroeg me ik haar kon helpen. Ze wil hartjes maken als versiering voor de trouw van een vriendin. "Er bestaat zo een mooie steek om die hartjes aan elkaar te naaien, maar ik weet niet meer hoe dat moet" 
De festonsteek (als ik me niet vergis van naam) En ja hoor, die ken ik wel :)

Samen met nog een andere collega kwamen de ideetjes naar boven. En de eerste collega zag het plots niet meer zitten: zo veel werk en zo weinig tijd!
Dus met z'n allen zetten we er onze schouders onder.

Zij nam de paarse hartjes voor haar rekening (de hele zaal moet versierd worden in gebroken wit en paars) 

 



  

 En ik de witte.


Ze wil een boom volhangen met deze hartjes, en dan nog slingers maken met hartjes in verschillende groottes..


Benieuwd naar het resultaat!
(en ondertussen ben ik opnieuw verlost van enkele restjes, jippie)

Hmm, de foto's zijn blijkbaar echt niet goed gelukt.. 

lederrestjes..

Ik kreeg een cadeautje..

Van de vriend van een zeer goeie vriendin.
Het was een doos, een doos vol met "restjes" leder die anders hun leven in de vuilbak mochten verder zetten. Maar de restjes zijn soms echt wel behoorlijk groot, dus mag ik ze een nieuw leven geven.
Boordevol ideetjes om te experimenteren met leer. Mijn dit-wil-ik-ooit-wel-nog-eens-maken lijst is plots dubbel zo lang geworden!

En nu nog de tijd vinden ..

Nieuwe kleertjes voor Poppemie

Het was een voornemen, ooit, ergens in het verleden... de stapel met restjes wat kleiner maken. Af en toe denk ik er wel nog eens aan, maar veel te weinig eigenlijk!

Alleszinds, vandaag was een dag dat ik er nog eens aan dacht. Dus kreeg Poppemie een nieuwe outfit..

  Een t-shirtje, een vestje en een broekje. Allemaal volgens haar patroon en beschrijving...

 

En ook de uitleg voor de velcro-sluiting vond ik per ongeluk ergens op You Tube. 

kraamcadeau

Je leest het wel vaker tegenwoordig, en ook hier is een babyboom aan de gang.
Dit maakte ik voor een kersverse spruit

Enkele slabbetjes, want die komen ook steeds van pas.

Een labeldiertje, want zelfs een klein mensje mag zich niet vervelen.

De voorkant is een restje blauwgestippelt flanel en de achterkant is een zacht wit stofje.
(het lukte me niet om de flits niet op de foto te zetten :s)

iets grotere handjes

Kleine kindjes worden groot, en hun handjes groeien mee (voor als je dit nog niet wist :) ). De mini washandjes van hier zijn iets te klein geworden, dus maakte ik iets grotere mini washandjes.

En tussendoor pakken we de naalden nog eens ter hand.

 

Nrs 36, 37, 38

 

En 40, 41, 42 

Mijn doel heb ik dus bereikt, maar het steekt nog niet tegen, dus doe ik nog even verder zodat ik niet met restjes wol blijf zitten..

labelballetje

Kleine S is grote zus geworden (en ik dus weer tante), van Mini T 

Ik wou vandaag nog eens langsgaan maar niet met lege handen . Dus… even achter de stikmachine kruipen.
Labeldoekjes kent iedereen wel, en misschien ook wel de  variant met een balletje. Wel, dat wou ik eens maken.

 

Ik verkoos verschillende soorten stof, boven het leuke. Hmm niet de beste beslissing, het geheel ziet er nogal somber uit, vind ik.

Dus later in de namiddag kroop ik opnieuw achter de machine.
Blijkbaar is de soort stof ook belangrijk voor het behouden van het model. Want dit ziet er niet bepaald uit als een bal, en dit deed net hetzelfde als deze morgen…

Ik vond de bal ook wat groot. Als ik dan toch het patroon wat moest aanpassen, dan maar meteen verkleinen. Ook dit gaf een rare vorm, maar dat hebben we kunnen oplossen door met de hand wat delen bij elkaar te naaien.

 Dus al bij al ben ik blij na mijn dagje achter de stikmachine :)

snelsnel

Een pennenzak, zo moeilijk kon dat toch niet zijn.

Ik kan nochtans lezen hoor, maar vond het alweer niet nodig om daar gebruik van te maken. Het patroon zou het me wel vertellen.

Voor ik het wist had ik alles dichtgestikt, en kon het dus niet meer omdraaien, en die hoekjes moesten nog gedaan worden… Dan toch maar een uitleg lezen, en ja hoor, ik deed het weer verkeerd.

Deed alles los, en stikte het zoals het hoorde.

En wanneer je het van ver bekijkt valt het allemaal nog wel mee.

Maar dan die hoekjes… Dat trekt op niets! 

Toch nog even wat lezen voor ik aan de volgende begin :)